Klimaatactivisten die voedsel naar schilderijen gooien, kunnen de planeet redden

Zondag gooiden twee klimaatactivisten aardappelpuree naar ‚Les Meules‘, een waardevol schilderij van Claude Monet in een Duits museum. De agitatoren plakten zich voor extra mate aan de muur onder het kunstwerk. Het was de nieuwste stunt van Last Generation, een Duitse klimaatgroep die de regering oproept om actie te ondernemen om het gebruik van fossiele brandstoffen te stoppen.

De verstoring is een van de vele in een reeks protesten waarbij milieuactivisten van verschillende organisaties zich richten op iconische schilderijen van beroemde schilders.

Als klimaatactivisten zich alleen concentreerden op symbolen die rechtstreeks verband houden met wat de planeet beschadigt – zoals een pijpleiding of een olieraffinaderij – dan zou het misschien niet dezelfde buzz hebben gekregen. Het zou te voorspelbaar zijn geweest.

Zo smeerde een activist in mei 2022 een gebakje over de Mona Lisa in het Louvre in Parijs. Twee maanden later plakten demonstranten zichzelf aan het frame van Leonardo da Vinci’s „Het Laatste Avondmaal“ en bespoten de muur eronder in de Royal Academy of Arts in Londen. Eerder deze maand gooiden activisten tomatensoep naar ‚Sunflowers‘, een van Vincent van Goghs beroemdste olieverfschilderijen, in de National Gallery in Londen.

Deze aandachtzoekende acties zijn bedoeld om het bewustzijn van de klimaatcrisis te vergroten.

Experts stellen dat de motivatie achter deze georganiseerde chaos, vooral omdat de kunstwerken zelf niets met het klimaat te maken hebben, ‚dom‘ en idioot is. Maar ze konden niet meer ongelijk hebben.

Als klimaatactivisten zich alleen zouden concentreren op symbolen die direct verband houden met wat de planeet beschadigt – zoals een pijpleiding of een olieraffinaderij – dan heeft het misschien niet dezelfde buzz gekregen. Het zou te voorspelbaar zijn geweest.

Het genereren van krantenkoppen – wat deze activisten in schoppen doen – is van cruciaal belang voor het bevorderen van het koolstofvrij maken van beleid op dit moment. Dit komt door het belang van ‘agendasetting’. Hoewel de berichtgeving in de media over de soep, aardappelpuree of gebak-incidenten de gedachten of het gedrag van klimaatontkenners niet zal veranderen (hoewel, zoals mijn onderzoek aantoont, er enig bewijs is dat dit kan), verhoogt het wel de relevantie van het probleem in de ogen van het publiek.

Zoals politicoloog Bernard Cohen in 1963 opmerkte, „is de pers er misschien niet vaak in geslaagd om mensen te vertellen wat ze moeten denken, maar ze is verbluffend succesvol in het vertellen van haar lezers waar ze over moeten denken.“

En het veranderen van de mening van het publiek is cruciaal voor degenen die positieve verandering willen bewerkstelligen. Het maakt deel uit van het proces van het verschuiven van het ‚Overton-venster‘, de reeks beleidsmaatregelen die op een bepaald moment politiek aanvaardbaar zijn voor de reguliere bevolking. In de Verenigde Staten was het ooit zo dat het idee om vrouwen kiesrecht te geven als marginaal werd beschouwd. Nu, het is gezond verstand. Dit weerspiegelt de vooruitgang bij het verschuiven van het Overton-venster in de richting van meer rechten voor meer mensen. Om de opvatting van het publiek over een acceptabel klimaatbeleid te veranderen, is het essentieel dat de media de kwestie uitgebreid behandelen.

Decennia lang waren onderwerpen over de klimaatcrisis in wetenschappelijke tijdschriften en conferenties in nevelen gehuld. Maar de laatste tijd hebben we een drang gezien naar meer journalisten om verslag uit te brengen over de klimaatcrisis.

Uit gegevens van het Media and Climate Change Observatory – een internationale, multi-universitaire samenwerking aan de University of Colorado Boulder die de berichtgeving over klimaatverandering volgt – bleek dat de Amerikaanse berichtgeving over het onderwerp vorig jaar een historisch hoogtepunt bereikte. Tegelijkertijd was de wereldwijde dekking de hoogste sinds 2009.

„Klimaatverandering is niet langer alleen een wetenschappelijk verhaal“, zegt Max Boykoff, hoofdonderzoeker van het project voor het observatorium. „Het is nu een politiek, economisch, maatschappelijk en cultureel verhaal.“

Een belangrijk deel daarvan is natuurlijk omdat meer mensen in realtime de gevolgen van een oververhitte planeet zien en de zorgen toenemen, maar we mogen de rol van ontwrichtend activisme bij het voortstuwen van deze berichtgeving niet onderschatten. Immers, wanneer er iets onverwachts gebeurt, de media zullen Bedek het.

Toch beweren sommige milieuactivisten dat dit soort acties contraproductief zijn. Naar aanleiding van het soepgooi incident, Dr. Jonathan Foley, een wetenschapper die de klimaatoplossingengroep Project Drawdown leidt, tweette:Ongeacht het motief, het beschadigen of vernietigen van gedeelde culturele schatten in naam van het redden van de planeet is een vergissing.” Francois Gemenne, hoofdauteur van het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering van de VN, getweet dat dit soort protest “waarschijnlijk de publieke steun voor klimaatactie tegenwerkt”.

Maar dat is misschien kortzichtig, want volgens een wereldwijde peiling van het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties in 2021, die 50 landen omvatte en 1,2 miljoen respondenten had, gelooft een meerderheid van de mensen dat klimaatverandering een noodsituatie is en steunt ze mitigatiebeleid. Ik betwijfel of stunts om meer mensen bewust te maken van het feit dat mensen te maken hebben met wijdverbreide droogtes, stijgende zeespiegels en extreem weer, er plotseling voor zullen zorgen dat de steun voor maatregelen om deze verwoestende gebeurtenissen aan te pakken, wegvalt.

Als Monet, da Vinci en van Gogh vandaag zouden leven, zouden ze blij moeten zijn dat hun werken het bewustzijn voor een belangrijk doel vergroten. Hun schilderijen zijn prima (ongedeerd, volgens de musea). Het klimaat is dat misschien niet. En activisten moeten blijven werken, want we hebben bijna geen tijd meer om de crisis op te lossen.

Kommentar verfassen

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert